Wspomnienie o ks. Prałacie Bronisławie Michalskim

Reklama

Zamieszczone wspomnienie o Księdzu Prałacie Bronisławie Michalskim, proboszczu parafii trzemeszeńskiej w latach 1982 – 2011, opracował Krzysztof Brzostowski, serdeczny przyjaciel Księdza. Wspomnienie to było zamieszczone w miesięczniku Kosynier, w roku odejścia Księdza z naszej parafii.

Bronisław Michalski – syn Michała i Katarzyny z domu Nowak. Urodził się 2 września 1940 r. w Pomarzankach (powiat Poznań) jako dziesiąte dziecko w rodzinie. W latach 1947 – 1954 uczęszczał do Szkoły Podstawowej w Węglewie. Od 1954 – 1958 roku uczęszczał do VI Liceum im. Ignacego Paderewskiego w Poznaniu.

W 1958 r. po ukończeniu liceum rozpoczął studia w Wyższym Seminarium Duchownym w Gnieźnie. W czasie nauki seminaryjnej, w październiku 1961 r. został jako kleryk powołany do wojska w Jednostce Wojskowej 2894 w Gubinie w piątej saskiej dywizji pancernej. Po 2 latach służby powrócił do seminarium. Dnia 6 czerwca 1965 r. przyjął w Bazylice Prymasowskiej święcenia kapłańskie. Zaraz po tym podjął pracę kapłańską w Parafii Farnej we Wrześni.

W 1966 roku dekretem ks. Prymasa Kardynała Stefana Wyszyńskiego został skierowany na specjalistyczne studia katolickiej nauki społecznej i socjologii na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Studia ukończył w 1972 roku z promocją doktorską. Zaraz po studiach otrzymał dekret władzy duchownej do pracy w Wydziale Duszpasterskim, gdzie pracował do 1982 roku. Następnie podjął obowiązki proboszcza w Trzemesznie – do roku 2011.

Jak pamiętamy, dnia 6 stycznia 2011 r. odbyło się pożegnanie ks. Bronisława Michalskiego. Od tego momentu przeszedł na emeryturę, zamieszkując nadal w Trzemesznie, w domku przy plebanii jako ksiądz rezydent. W ciągu 29 lat sprawowania posługi kapłańskiej jako proboszcz podjął wiele działań w zakresie remontu i renowacji trzemeszeńskiej bazyliki oraz obiektów do niej przyległych (alumnat). Przeprowadził między innymi całkowitą odbudowę od podstaw plebani oraz remonty budynków sakralnych i dzwonnicy. Odrestaurowano również malatury wewnątrz bazyliki i odświeżono renowację kościoła od wewnątrz i zewnątrz.

Wybudowano kaplicę pogrzebową i utwardzono teren przy bazylice. Powiększono również teren cmentarza i utwardzono główną aleję oraz odbudowano pomnik powstańców przy cmentarzu. Dużo wysiłku i działań ks. proboszcz wniósł w temat pozyskiwania funduszy na odwadnianie, termoizolację i remont dachów oraz wymianę okien w bazylice. Procedury obowiązujące przy przyznawaniu funduszy na ten cel są bardzo zawiłe i trudne, należy zabezpieczyć olbrzymi udział własny w te zamierzone inwestycje.

Pogarszający się stan zdrowia księdza prałata nie pozwolił mu na dalsze zarządzanie parafią. Kilkukrotne hospitalizacje i zapaści na zdrowiu spowodowały podjęcie decyzji i rezygnację ze stanowiska jak również z rezydencji w Trzemesznie i przeniesienie się do Domu Seniora dla Księży w Gnieźnie. Rozstając się z Trzemesznem ksiądz prałat przeżywał to bardzo mocno – niekiedy aż do łez! Przykro było po 29 latach pobytu w Trzemesznie opuszczać mieszkanie, aby zamieszkać w Domu Seniora. Mówił, że brał udział w temacie budowy tego domu, z myślą, że może i on kiedyś tam zawita wśród księży, sióstr zakonnych – wcześniej jego znajomych.

Jego duża wiedza, elokwencja i dar głoszenia pięknych kazań z przytaczaniem wierszy poetów był wielki. Ksiądz prałat potrafił zatrzymać się i porozmawiać z każdym. Pocieszał po chrześcijańsku. Przychodził często z pomocą, pozyskując leki zagraniczne z kurii i sam niosąc je choremu – pocieszał go. Uczestniczył aktywnie w życiu lokalnym społeczeństwa, w organizacjach i stowarzyszeniach pozarządowych, jak również w szkołach. Mówił, że jego rolą jest „by pomagać i łączyć, a nie przeszkadzać” i to w umiejętny sposób realizował. Przez 29 lat pobytu wpisał się bardzo mocno w życie codziennie naszego miasteczka i dekanatu.

W listopadzie 2010 roku otrzymał tytuł honorowego obywatela Trzemeszna.

Na zakończenie wspomnienia Krzysztof Brzostowski napisał ” Szczęść Ci Boże poza Trzemesznem. Życzymy Ci dużo zdrowia – bo tego Ci potrzeba i łaski Bożej, będziemy Cię mile wspominać, jak również wspierać w modlitwie. Wniosłeś w nasze życie dużo dobrego. Bóg Ci za to zapłać. „

Dzisiaj te słowa nabrały dla nas szczególnego znaczenia….

Reklama